Recensies
Henk de Boer (Jazzclub Langs de Lijn)
"(...) een bijzondere en boeiende zangeres, Thaïsa Olivia.
Ze toonde veel lef en koos knap lastige songs maar wist die met verve en op een heel boeiende manier over het voetlicht te brengen. Met de rustige, maar fantastisch spelende trompettist Kurt Weiss aan haar zijde en bijgestaan door een goed luisterende Ed Boekee op piano, Sven Schuster als sterke bassist en met Joost Kesselaar als stuwende drummer. Een feestje!"
L.V.Vehaskari, PhD, CEO (GVEditing Associates, "Keeping Your Voice in Your Manuscript") Thaïsa Olivia Debut at Preservation Hall in New Orleans, Louisiana. 12-11-2008
“Silky smooth! Thaïsa Olivia pleasantly surprised and pleased the packed room with her spontaneous singing with the Preservation Hall Jazz Band on a cold November rainy night in New Orleans. After respectfully introducing herself to the band members, they enthusiastically invited her to join them and this beautiful person wove her voice around the music intermingling Dixieland and her fresh professional silky downy voice. Impromptu singing with any unfamiliar band can often be much less than satisfying but Thaïsa’s voice blended and moved in sync with the old familiar Preservation Hall personages. Such a treat! We could do no better than hearing her more often…. Preferably here in New Orleans!”
Hans Frijling ('Jazz Corner') Volledige versie
"In augustus 2001 hoorde ik Thaïsa Olivia voor het eerst. In het kader van het grachtenfestival aan de Amsterdamse Prinsengracht trad zij daar op met haar quartet in Cristofori.
Onder het genot van een drankje heb ik toen zeker anderhalf uur naar haar geluisterd en was onmiddellijk onder de indruk van haar zang en performance. Ballads en swingstukken uit het Great American Songbook volgenden elkaar op en ieder nummer was, en dat is een zeldzaam-heid, goed te verstaan. Zij heeft behalve een prachtige, heldere stem namelijk ook een uitstekende dictie. Daar kwam bij dat zij zich prima presenteerde en zich voor dit miniconcert ook feestelijk had gekleed; zij droeg een rode avondjurk met bijpassende lange handschoenen. Dat had ik nog nooit bij een jazz-zangeres gezien. Mijn eerste indruk van haar zou ik dan ook willen omschrijven als een "sophisticated lady" met veel eerbied voor haar publiek en het tijdloze repertoire van de grote Amerikaanse componisten uit de eerste helft van de vorige eeuw. Na afloop ben ik haar gaan complimenteren en heb sedertdien nog vele optredens van haar bijgewoond. Hoewel er voor mij niets gaat boven live jazz vanwege het visuele aspect en de wijze waarop vocalist en musici op elkaar reageren en elkaar inspireren, waardoor zij soms tijdens een concert tot grotere hoogten komen, heb ik ook behoefte om in de beslotenheid van huis, kantoor of auto van muziek te genieten. Dat zal ik dan ook zeker doen met deze cd, die ik beschouw als een verrijking van mijn discotheek.
Wat allereerst opvalt in deze productie zijn de fraaie, aparte arrangementen van de zogenaamde standards, waaraan alle leden van het quartet hebben bijgedragen. Het is bepaald geen sinecure om stukken, die al decennia lang door talloze vocalisten en instrumentalisten zijn vertolkt, een originele uitvoering te geven, maar in dit geval is dat uitstekend gelukt. Die nieuwe jas past uitstekend en zit Thaïsa als gegoten. Met name "Cry me a river", waarvan bassist Sven Schuster en Thaisa het arrangement hebben gemaakt, springt eruit. Het uiterst trage tempo, de gestreken bas van Sven en de droefheid en pijn die Thaïsa weet op te roepen, maken van dit nummer een juweeltje. Dit geldt trouwens ook voor haar eigen compositie "How Do You Know", voor mij het absolute hoogtepunt van dit album. Zowel de melodie, die goed in het gehoor ligt, als de tekst boeien van begin tot eind. Dit stuk maakt mij nieuwsgierig naar toekomstige nummers die hopelijk nog uit haar pen zullen vloeien.
Het hele album vertoont een mooi evenwicht tussen de vaak gepassioneerde zang, vooral in "With Every Breath I Take" en de begeleiding met fraai solowerk van de musici, Ed Boekee op piano, Sven Schuster op contrabas en Joost Kesselaar op drums. De tempowisselingen in sommige nummers houden je als luisteraar alert en geven de vertolking van bekende klassiekers net dat beetje extra schwung.
Last but certainly not least, mag de gastrol van trompettist Kurt Weiss, die onder meer speelde met de legendarische Ray Charles, zeker niet onvermeld blijven. Zijn bijdrage aan twee stukken draagt beslist bij aan hun sfeer en zeggingskracht. Al met al een album dat ik privé, maar ook in mijn radioprogramma's op RTV Amstelveen, 'Jazzcorner' en 'Moonlight Melodies', nog vaak zal draaien. Ik wens Thaïsa heel veel succes met deze mooie cd en iedere koper evenveel luisterplezier als ik er zelf aan beleef."
Hans Frijling (‘Jazzcorner’) Korte versie
"Mijn eerste indruk van haar zou ik dan ook willen omschrijven als een ‘sophisticated lady’ met veel eerbied voor haar publiek en het tijdloze repertoire van de grote Amerikaanse componisten uit de eerste helft van de vorige eeuw. (...) Het is bepaald geen sinecure om stukken, die al decennia lang door talloze vocalisten en instrumentalisten zijn vertolkt, een originele uitvoering te geven, maar in dit geval is dat uitstekend gelukt. (...) Met name ‘Cry me a river’, waarvan bassist Sven Schuster en Thaïsa het arrangement hebben gemaakt, springt eruit. Het uiterst trage tempo, de gestreken bas van Sven en de droefheid en pijn die Thaïsa weet op te roepen, maken van dit nummer een juweeltje.
Dit geldt trouwens ook voor haar eigen compositie ‘How Do You Know’, (...) Zowel de melodie, die goed in het gehoor ligt, als de tekst boeien van begin tot eind. Dit stuk maakt mij nieuwsgierig naar toekomstige nummers die hopelijk nog uit haar pen zullen vloeien."
RakenDra Smit, Muziekwereld: Thaïsa Olivia Quartet, December 2011.
"Zangeres Thaïsa Olivia is een gepassioneerd vertolkster van the Great American Songbook. Op deze cd vult ze dit repertoire aan met een aantal uitstekende stukken van haar zelf en haar begeleiders toetsenist Ed Boekee en contrabassist Sven Schuster. Verder zijn drummer Joost Kesselaar en - op twee stukken - trompettist Kurt Weiss van de partij. De arrangementen zijn vakkundig en smaakvol en worden ook zodanig uitgevoerd door de betrokken muzikanten. Opvallend is de uitvoering van Hamilton’s ‘Cry me a River’ waarin alleen Sven Schuster meespeelt op gestreken contrabas. Dit zorgt in zijn solo voor bezopen momenten waarin hij de contrabas laat kreunen met oncontroleerbare boventonen, onorthodox geïntoneerde blue notes en ander ongebruikelijke streken. Met de heldere klank van haar stem, technische skills en vaardigheid om alle stemmingen rondom het laten gaan van geliefden te vertolken, laat Thaïsa Olivia met dit album een diepe indruk na."
CD 'Let Go' Perscitaten Foto: JW Steenmeijer
