Recensies

 CD 'Let Go' Perscitaten  

Rik van Boeckel, Jazzism:

(..) 'Tijdens de eerste avond van het RBG-festival trad het quartet van de Amsterdamse zangeres Thaïsa Olivia op. Een zangeres met een uitstekende stem en een goede en innemende performance. In 2009 bracht ze het album Let Go uit, ze duikt vaak onder in de New Yorkse jazzscene en werkt aan een nieuw album. Het was een mooie afsluiting van de eerste avond van het RGB-festival'. 

Dick Hermsen, Yes Jazz: Thaïsa Olivia Quartet – Theater De Muzenval:

'Het is al gezellig druk als je binnen komt in de theaterzaal van de Muzenval in Eersel. Op de aangeklede tafels flikkert zacht kaarslicht. Precies de goede sfeer voor een spannend jazzconcert. Op het programma staat het Thaïsa Olivia Quartet. In het programmaboekje valt te lezen dat de frontvrouw van dit kwartet al eerder het podium deelde met grote namen uit de jazzwereld. Ook toerde ze voor een periode van drie jaar met close harmony trio The Croonettes langs Duitse theaters. De verwachtingen zijn hoog gespannen. 

Het kwartet maakt de verwachtingen meer dan waar. Thaïsa beschikt over een prachtig stemgeluid dat soms fluweelzacht is, maar als het moet ook flink kan meegaan met de power van het begeleidingstrio. Prachtige ballads worden afgewisseld met up-tempo songs waar de swing vanaf spat. Opvallend fraai is het aandeel eigen composities. Ongeveer de helft van het repertoire komt uit het muzikale brein van de zangeres. Mooie songs, verpakt in frisse arrangementen. Gelukkig schuwt het kwartet ook de vernieuwing niet. Zo klinkt er bijvoorbeeld een prachtige vocale versie van ‘Cry me a river’ met begeleiding van Sven Schuster op gestreken contrabas. Christian Doepke blinkt uit in prachtig solospel. Drummer Barry Olthof zorgt voor de swing zoals die moet klinken bij deze muziek. Het Thaïsa Olivia Quartet zorgt voor een avond vol van jazzplezier. Een avondje ‘vocal jazz’ op z’n best'.

Sabina Vissers, Musiqmama:

Ik ken Thaïsa als een zeer capabele en gepassioneerde jazzzanger en bandleider. Haar stijl is elegant en aanlokkelijk, ze zingt inventief en meeslepend. Ze heeft veel te bieden voor een breed publiek!

RakenDra Smit (Muziekwereld) Thaïsa Olivia Quartet - CD 'Let Go':

"Zangeres Thaïsa Olivia is een gepassioneerd vertolkster van the Great American Songbook. Op deze cd vult ze dit repertoire aan met een aantal uitstekende stukken van haar zelf en haar begeleiders toetsenist Ed Boekee en contrabassist Sven Schuster. Verder zijn drummer Joost Kesselaar en - op twee stukken - trompettist Kurt Weiss van de partij. De arrangementen zijn vakkundig en smaakvol en worden ook zodanig uitgevoerd door de betrokken muzikanten. Opvallend is de uitvoering van Hamilton’s ‘Cry me a River’ waarin alleen Sven Schuster meespeelt op gestreken contrabas. Dit zorgt in zijn solo voor bezopen momenten waarin hij de contrabas laat kreunen met oncontroleerbare boventonen, onorthodox geïntoneerde blue notes en ander ongebruikelijke streken. Met de heldere klank van haar stem, technische skills en vaardigheid om alle stemmingen rondom het laten gaan van geliefden te vertolken, laat Thaïsa Olivia met dit album een diepe indruk na."

Dick Hermsen, Yes Jazz: Thaïsa Olivia Quartet – Theater de Hofnar:

'Vaste bezoekers van Yes Jazz hebben deze zangeres al eerder kunnen zien schitteren op het podium. Al in 2002, het allereerste jaar waarin de stichting startte met het organiseren van jazzoptredens, was zij te bewonderen. Afgelopen zondag stond ze met haar kwartet op het podium van het theatercafé van De Hofnar in Valkenswaard. Thaïsa Olivia is een zangeres die het publiek verleidt vanaf de bühne. Ze doet dat met haar blik, haar bewegingen, maar vooral met haar muzikale kwaliteiten. Ze beschikt over een prachtig stemgeluid: soepel, lenig, soms fluweelzacht, maar hier en daar ook wat steviger. Ze vertelt tussen de nummers door over zichzelf of over hoe de muziek is ontstaan. Eigen composities worden afgewisseld met bestaande songs uit het jazzrepertoire, die vervolgens weer in een geheel eigen arrangement zijn gestoken. Het optreden is aantrekkelijk en aan alle kanten mooi in balans.

De muzikanten achter haar staan garant voor kwaliteit. Er zit een prettig soort van lichtheid in de begeleiding. Een lichtheid die zich heel goed verhoudt tot de stem van de zangeres. Goed is dat het trio zowel in de eerste als de tweede set ruimte krijgt voor een instrumentaal stuk. De instrumentale stukken hebben duidelijk een ander soort energie. Het daagt de muzikanten nog meer uit om te laten zien waar ze voor staan. Joost Kesselaar is een veel gevraagd slagwerker in de jazzwereld. Dat is niet voor niets. Hij schildert virtuoos met zijn brushes over de vellen. Zijn swing is superstrak. Sven Schuster, de bassist, gaat perfect mee in die swing. Opvallend mooi zijn de gestreken solo’s die hij uit zijn instrument tovert. Christian Doepke benadrukt de lichtheid in het spel. Harmonisch is het sterk wat hij doet. Zijn solo’s zijn toegankelijk, maar blijven altijd spannend'.

Henk de Boer, Jazzclub Langs de Lijn:

"(...) een bijzondere en boeiende zangeres, Thaïsa Olivia.  
 
Ze toonde veel lef en koos knap lastige songs maar wist die met verve en op een heel boeiende manier over het voetlicht te brengen. Met de rustige, maar fantastisch spelende trompettist Kurt Weiss aan haar zijde en bijgestaan door een goed luisterende Ed Boekee op piano, Sven Schuster als sterke bassist en met Joost Kesselaar als stuwende drummer. Een feestje!"

L.V.Vehaskari, PhD, CEO (GVEditing Associates, "Keeping Your Voice in Your Manuscript") Thaïsa Olivia Debut at Preservation Hall in New Orleans, Louisiana: 

"Zijdezacht! Thaïsa Olivia verraste en verrukte de overvolle ruimte met haar spontane zang met de Preservation Hall Jazz Band op een koude November regenachtige nacht in New Orleans. Na zich respectvol te hebben voorgesteld aan de bandleden, nodigde ze haar enthousiast uit om zich bij hen aan te sluiten en deze prachtige persoon weefde haar stem rond de muziek vermengd met Dixieland en haar frisse, professionele zijdeachtige donzige stem. Impromptu-zingen met een onbekende band kan vaak veel minder dan bevredigend zijn, maar Thaïsa's stem mengde zich en bewoog synchroon met de oude bekende Preservation Hall-personages. Wat een traktatie! We kunnen het niet beter doen dan haar vaker te horen ... Het liefst hier in New Orleans! "

Hans Frijling (‘Jazz Corner’) Thaïsa Olivia Quartet - CD 'Let Go':

"Mijn eerste indruk van haar zou ik dan ook willen omschrijven als een ‘sophisticated lady’ met veel eerbied voor haar publiek en het tijdloze repertoire van de grote Amerikaanse componisten uit de eerste helft van de vorige eeuw. (...) Het is bepaald geen sinecure om stukken, die al decennia lang door talloze vocalisten en instrumentalisten zijn vertolkt, een originele uitvoering te geven, maar in dit geval is dat uitstekend gelukt. (...) Met name ‘Cry me a river’, waarvan bassist Sven Schuster en Thaïsa het arrangement hebben gemaakt, springt eruit. Het uiterst trage tempo, de gestreken bas van Sven en de droefheid en pijn die Thaïsa weet op te roepen, maken van dit nummer een juweeltje. Dit geldt trouwens ook voor haar eigen compositie ‘How Do You Know’, (...) Zowel de melodie, die goed in het gehoor ligt, als de tekst boeien van begin tot eind. Dit stuk maakt mij nieuwsgierig naar toekomstige nummers die hopelijk nog uit haar pen zullen vloeien."

Hans Frijling ('Jazz Corner') Thaïsa Olivia Quartet - CD 'Let Go'. Volledige versie:

"In augustus 2001 hoorde ik Thaïsa Olivia voor het eerst. In het kader van het grachtenfestival aan de Amsterdamse Prinsengracht trad zij daar op met haar quartet in Cristofori.
Onder het genot van een drankje heb ik toen zeker anderhalf uur naar haar geluisterd en was onmiddellijk onder de indruk van haar zang en performance. Ballads en swingstukken uit het Great American Songbook volgenden elkaar op en ieder nummer was, en dat is een zeldzaam-heid, goed te verstaan. Zij heeft behalve een prachtige, heldere stem namelijk ook een uitstekende dictie. Daar kwam bij dat zij zich prima presenteerde en zich voor dit miniconcert ook feestelijk had gekleed; zij droeg een rode avondjurk met bijpassende lange handschoenen. Dat had ik nog nooit bij een jazz-zangeres gezien. Mijn eerste indruk van haar zou ik dan ook willen omschrijven als een "sophisticated lady" met veel eerbied voor haar publiek en het tijdloze repertoire van de grote Amerikaanse componisten uit de eerste helft van de vorige eeuw. Na afloop ben ik haar gaan complimenteren en heb sedertdien nog vele optredens van haar bijgewoond. Hoewel er voor mij niets gaat boven live jazz vanwege het visuele aspect en de wijze waarop vocalist en musici op elkaar reageren en elkaar inspireren, waardoor zij soms tijdens een concert tot grotere hoogten komen, heb ik ook behoefte om in de beslotenheid van huis, kantoor of auto van muziek te genieten. Dat zal ik dan ook zeker doen met deze cd, die ik beschouw als een verrijking van mijn discotheek.

Wat allereerst opvalt in deze productie zijn de fraaie, aparte arrangementen van de zogenaamde standards, waaraan alle leden van het quartet hebben bijgedragen. Het is bepaald geen sinecure om stukken, die al decennia lang door talloze vocalisten en instrumentalisten zijn vertolkt, een originele uitvoering te geven, maar in dit geval is dat uitstekend gelukt. Die nieuwe jas past uitstekend en zit Thaïsa als gegoten. Met name "Cry me a river", waarvan bassist Sven Schuster en Thaisa het arrangement hebben gemaakt, springt eruit. Het uiterst trage tempo, de gestreken bas van Sven en de droefheid en pijn die Thaïsa weet op te roepen, maken van dit nummer een juweeltje. Dit geldt trouwens ook voor haar eigen compositie "How Do You Know", voor mij het absolute hoogtepunt van dit album. Zowel de melodie, die goed in het gehoor ligt, als de tekst boeien van begin tot eind. Dit stuk maakt mij nieuwsgierig naar toekomstige nummers die hopelijk nog uit haar pen zullen vloeien.

Het hele album vertoont een mooi evenwicht tussen de vaak gepassioneerde zang, vooral in "With Every Breath I Take" en de begeleiding met fraai solowerk van de musici, Ed Boekee op piano, Sven Schuster op contrabas en Joost Kesselaar op drums. De tempowisselingen in sommige nummers houden je als luisteraar alert en geven de vertolking van bekende klassiekers net dat beetje extra schwung.
Last but certainly not least, mag de gastrol van trompettist Kurt Weiss, die onder meer speelde met de legendarische Ray Charles, zeker niet onvermeld blijven. Zijn bijdrage aan twee stukken draagt beslist bij aan hun sfeer en zeggingskracht. Al met al een album dat ik privé, maar ook in mijn radioprogramma's op RTV Amstelveen, 'Jazzcorner' en 'Moonlight Melodies', nog vaak zal draaien. Ik wens Thaïsa heel veel succes met deze mooie cd en iedere koper evenveel luisterplezier als ik er zelf aan beleef."

CD 'Let Go' Perscitaten                                     Foto: JW Steenmeijer